روستای تاریخی ابیانه نطنز

ابیانه روستایی است در حاشیه کویر که در فاصله ۳۵ کیلومتری بزرگراه کاشان اصفهان قرار دارد . روستایی کهن با چهره ای گلگون ، ساختمان های گلی چند طبقه اخرایی رنگ ، کوچه های تو در توی بی انتها ، لباس های محلی زنان و مردان ، بناهای تاریخی گوناگون ، درب های منبت شده […]

ابیانه روستایی است در حاشیه کویر که در فاصله ۳۵ کیلومتری بزرگراه کاشان اصفهان قرار دارد . روستایی کهن با چهره ای گلگون ، ساختمان های گلی چند طبقه اخرایی رنگ ، کوچه های تو در توی بی انتها ، لباس های محلی زنان و مردان ، بناهای تاریخی گوناگون ، درب های منبت شده و پنجره هایی با اشکال هندسی زیبا …
اینجا هر چه هست نمادی از زیبایی ست .
ابیانه موزه سرخ ایران ، دهکده ای است کوچک با جمعیت اندک و آوازه ای جهانی ، دلیلش هم مشخص است ، باورهای فکری وآگاهی مردم این دهکده از تاریخ خود و پایداری آنان بر حفظ آداب و رسوم ، سنن و یادگاری های نیکانشان موید این مطلب است
ابیانه روستایی زیبا است که در جدال سنت و تجدد یکپارچگی خود را در زیبایی معماری ، فرم لباس ، زبان ، آداب و رسوم حفظ کرده است . وقتی در این موزه زنده قدم می زنیم تاریخ و گذشت زمان را لمس می کنیم . با دقت در بافت پلکانی و ساختمان های چند طبقه که با در هم آمیختن خشت ، گل وچوب خود نمای می کنند و زیبایی های خود را از قرن های دور به رخ می کشند ، احساس شعف می کنیم .

 


مسجدجامع ابیانه

این مسجد در میان ده واقع گردیده و قدمت آن به دوره سلجوقیان می رسد مسجد دارای دو شبستان تابستانی و زمستانی بوده و تاریخ منبر چوبی مسجد سال ۴۷۶ هـ. ق می باشد که بر روی آن نقس گل و بوته کنده شده و با خط کوفی سوره یس بر روی ان حک شده است . سقف چوبی مسجد با تزئنات زیبا و طرحهای هندسی بر روی ستون های چوبی نیز به صورت چندپهلو تراش داده شده است . در وردی دو لنگه ای با نقوش بسیار زیبا ، منبت کاری شده با خط قرآنی مربوط به سال ۱۳۱۱ هـ . ق می باشد .

امامزاده یحیی و عیسی( ع)

این امامزاده مقبره دو تن از فرزندان امام موسی بن جعفر (ع) به نام های یحیی و عیسی می باشد . بنای این امامزاده دارای گنبد رک هشت وجهی کاشیکاری شده است و از لحاظ سبک معماری و نوع مصالح ، با سایر بناهای ابیانه متفاوت می باشد .
گنبد امامزاده در سال ۱۳۰۶ هـ . ق توسط حسن باباکاشی ساخته شده است . در شمال و غرب حیاط مستطیل شکل این بنا طاقنمایی احداث گردیده است . ایوان جنوبی این امامزاده دارای چشم اندار بسیار زیبایی رو به برزرود و ارتفاعات مقابل روستا می باشد .

چهارطاقی هرپاک( آتشکده )

در دل کوچه پس کوچه های ابیانه بنای مسقفی به دیدار رهگذران می آید ، شبیه به چهارطاقی های دوران ساسانی که هم اکنون رفت و آمد از داخل آن انجام می شود . در گذشته های نه چندان دور به زبان ابیانه ای به آن هرپک می گفتند ولی با سفری که ماکسیم سیروفرانسوی به این آبادی کرد و این بنا را از نزدیک مشاهده نمود ، بدون توجه به زمان ساخت این چهارطاقی که به دوران صفویه باز می گردد ، نام هرپاک را به غلط تغییر یافته نام هارپاک دانست و به بنا ، نام آتشکده هارپاک داد.

مسجد حاجتگاه

بنای مسجد در غرب روستا و در مجاورت گورستان قدیمی بر روی صفه ای از سنگ ، گل و آهک بنا شده است و دارای دو شبستان مردانه و زنانه می باشد . شبستان زنانه که تاریخ ساخت آن متأخر است ، حدود ۲ متر با شبستان اصلی اختلاف سطح دارد . این مسجد در دوران صفوی و در زمان حکومت شاه سلطان حسین ساخته شده است ( ۱۱۱۴ هـ . ق ) لکن تاریخ موجود بر روی درهای شبستان اولیه ۹۲۱ و ۹۵۳ هـ . ق است که نشان از قدمت بیشتر بنا دارد . در این شبستان محراب ساده گچی دیده می شود. داخل آن نیز گچ اندود شده است . نمای اصلی مسجد در جبهه شرقی را شش درگاه باطاق جناغی تشکیل می دهند .

خانقاه

ابیانه دو خانقاه داشته است که از بناهای دوره شاه عباس صفوی بوده اند یکی از آنها خانه خشت و گلی است که آثار قابل ذکری ندارد . خانقاه دیگر به نام خانه اشرفه در ابیانه وجود دارد و بر سر در ورودی آن نقاشی های بسیار ظریفی مشاهده می شود که از نظر هنری بسیار جالب و دیدنی است . سبک نقاشی ها که به شاگردان رضا عباسی منسوب می شود ، تأکید بر خانقاه بودن این محل دارد .

قلعه ها

ابیانه شامل سه محله به نام های پایین ده – یسمان – پل میباشد . این محلات قلعه های استحفاظی داشته اند که اینک به نیمه مخروبه باقیمانده اند. قلعه پایین ده ( هرده ) بر صخره ای ایستاده و فقط از طرف در ورودی راه آمد و شد داشته که در مواقع اضطراری پناهگاه مناسبی بوده است . محله پل ( پاله ) و محله یسمان مشترکاً یک قلعه داشتند که بر ستیغ کوه سنگی ساخته شده بود. بر دامنه جنوبی روستا قلعه پاله همونه دیده می شود . قلعه مخروبه دیگری به نام قلعه نزاتون نیز در سمت شرق و در باغات روستا قراردارد.

 

مسجد پرزله

در میان ده ، نزدیک چهارطاقی هرپاک مسجد پرزله قراردارد . بنای آن با ایوانی مشرف به کوچه مجاور شامل دو طبقه است . این مسجد فاقد حیاط می باشد . ورودی زنان و مردان از هم مجزا است و شبستان آن فاقد محراب است . این مسجد سه درقدیمی دارد. در بخش شرقی مسجد دری است که سال ساخت آن ۷۰۱ هـ . ق می باشد و در دیگری که به کوچه شرقی راه دارد در سال ۱۰۵۷ و دری که به کوچه غربی مسجد راه می یابد به سال ۱۰۴۴ هـ . ق ساخته شده است . بر این اساس تاریخ ساخت مسجد به قبل از دوره صفویه باز می گردد.

برچسب ها :
مطالب مشابه

افتتاح اولین پروژه به مناسبت دهه فجر در شهرستان نطنز در سومین روز از دهه فجر اقامتگاه سنتی دهقانیان در نطنز با حضور فرماندار،امام جمعه نطنز،معاونین فرماندار،بخشدار مرکزی ،شهردار و ریاست شورای اسلامی شهر نطنز و تعدادی از مسولین ادارات افتتاح گردید. اقامتگاه سنتی دهقانیان به همت عباس دهقانیان با اعتباری حدود ۴۰ میلیارد ریال […]

۱۸ بهمن ۱۴۰۲

کاروانسرای میر ابوالمعالی و یا همان قلعه کوهاب ،یک کاروانسرای چهار ایوانی و مستطیل شکل به مساحت ۳۹۶۲ متر مربع و دارای ۲۳ اتاق می باشد . در عهد شاه عباس اول توسط میرابوالمعالی برزرودی نطنزی یکی از امرای مقرب و مجلس نویس شاه بنا شده است و در آن زمان با نام قلعه کوهاب […]

۱ بهمن ۱۴۰۲

قلعه هنجن برفراز تپه ای مشرف برروستا وکشتزارهای پیرامون آن بنا شده است.طول آن شرقی وغربی ومساحت تقریبی آن در حدود ۲۶۰۰ مترمربع (۴۰×۶۵ متر) می باشد در این قلعه مجموعه ای از گونه ها شامل یک اتاق وجود دارد که به دلیل تراکم زیاد در ۳ یا ۴ طبقه ساخته شده. راه حل های […]

۱ بهمن ۱۴۰۲

این بنای تاریخی بر بالای یکی از رشته های کوه کرکس واقع در جنوب غربی شهر نطنز واقع گردیده وگنبدی آجری هشت ضلعی مشهور به گنبدباز می باشد که بر تختگاهی دایره مانند از سنگ لاشه به قطر تقریبی ۵/۱۰ متر و بلندی ۸۰ سانتی متر الی سه متر بر قله کوهی که بلندی آن […]

۱ بهمن ۱۴۰۲
نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 14 =